Energie voor kids

Els Holsappel April 19, 2020 116 keer bekeken 0 comments

Pieter vraagt zich af wat energie is en wat die windmolen doet die hij vanuit het keukenraam kan zien. Terwijl hij nadenkt over de antwoorden weet hij ook opeens wat hij later worden wil...

Pieter zoekt naar energie

Pieter is vanmiddag vrij, buiten regent het en hij verveelt zich. ‘Mahaaam wat kan ik doen?’ Maar mama reageert niet, de stofzuiger zoemt een gelijkmatige toon. Dan hoort hij wat boven het zuigende geluid uit. ‘Pieter ruim je auto’s op, straks verdwijnen ze nog in de stofzuiger’.

Pieter laat zich van de bank vallen en grijpt naar de auto’s onder de bank. Rood, metallic lak, BMW… hij voelt met zijn ogen dicht… hier moet toch iets van een afstandsbediening zijn, hebbes! Hij ploft weer op de bank en achtervolgt met zijn op afstand bestuurbare auto de stofzuiger, de gang in, achteruit, rechts, door de bijkeuken en weer terug… en weer terug. De auto staat stil en gaat niet meer vooruit noch achteruit. Een beetje boos pakt Pieter de auto en schudt het heen en weer. 

Hij ziet dat zijn moeder de stekker van de stofzuiger uit het stopcontact trekt. Eindelijk rust. De stofzuiger eet vervolgens het snoer op en het apparaat verdwijnt in de kast. Dit is zijn kans. ‘Mam, kijk! Stuk!’ Triomfantelijk wordt de auto in de lucht gehouden.

Maar de mama van Pieter moet lachen. ‘Nee joh, niet stuk. De energie is op, net als een beetje bij jou! Maar als jij moe wordt ga jij slapen. Dan krijg je nieuwe energie en kan je de volgende dag weer spelen. Speelgoed en apparaten hebben net als jij energie nodig. Dat kan bijvoorbeeld door een batterij die in jouw auto zit. Die batterij is nu leeg. Als we die batterij weer opladen met elektriciteit uit het stopcontact dan doet jouw auto het weer.’

Pieter probeert in de twee kleine gaatjes van de muur te kijken. ‘Mmmm ik zie geen energie’. Hij pakt er een vergrootglas bij, zonder resultaat tuurt hij naar een zwart gaatje. ‘Mam, zie geen energie hoor, hier is het ook op’. Moeder moet lachen. ‘Energie kun je niet zien. Maar we hebben het wel nodig. Als jij wilt zwemmen verbruik je energie, maar als een lampje wil branden heeft het ook energie nodig, die energie heet met een moeilijk woord elektriciteit. En elektriciteit kun je niet zien… alhoewel? Kom eens mee!’ Pieter en moeder staan samen voor het grote raam in de keuken. In de verte kijkt Pieter naar zijn draaiende toren die hij een naam heeft gegeven ‘de woei’. Want hoe harder het waait hoe harder de toren draait. ‘Dat in de verte is een windmolen. Doordat de wind blaast begint de windmolen te draaien en komen de wieken in beweging. Beweging geeft energie en dat wordt omgezet in elektriciteit. Zo komt het dat ik kan stofzuigen.’ Ondertussen haalt ze de batterijen uit de op afstand bestuurbare auto en stopt ze in de oplader. ‘En jij straks weer met je auto kunt spelen.’

In bed denkt Pieter aan de windmolen en telt in zijn hoofd het aantal keren dat hij draait. Eén, twee, drie, zeven, vijf, acht. Toch raar. Een windmolen maakt energie door te draaien en ik maak energie door te gaan slapen? Daar moet ik het morgen nog maar eens met mama over hebben. Na een paar keer ingewikkeld tot negen te hebben geteld valt Pieter in slaap, onderweg naar nieuwe energie voor een nieuwe dag.   

De toekomst van Pieter

Pieter heeft altijd vragen in zijn hoofd. Veel vragen. ‘Mahaam, mamma, mááám….!’ ‘Waar is er brand?’ vraagt de moeder van Pieter bezorgd. ‘Brand? Hoezo brand? Volgens mij kun jij niet meer stofzuigen, de woei draait niet.’ Moeder lacht. ‘Nee joh gekkie. Er is altijd energie’, legt ze uit. ‘We wekken energie op allerlei verschillende manieren. Jouw opa werkte bijvoorbeeld in een mijn, dat is een ruimte onder de grond waar ze steenkolen uithalen. Die steenkolen gebruiken ze om te verbranden in een grote oven. De warmte werd omgezet in elektriciteit. Dat kan doordat de warmte van het vuur voor beweging zorgt en een apparaat dat ze generator noemen het omzet in elektriciteit, dat je weer niet kunt zien. Snap je het nog?’ Pieter kijkt bedenkelijk. Er komen nog veel meer vragen van zo een verhaal. ‘Okeee, okee, maar uhm waarom staat er buiten dan die molen?’

‘Dat is een hele slimme vraag!’ Pieter glimlacht en bedenkt zich dat hij wel vaker slimme vragen heeft. ‘Bij verbranding van steenkolen ontstaat er rook. En die rook is niet goed voor planten en dieren maar ook niet goed voor jou. Het klimaat en zo ook het weer verandert er door en het wordt hier steeds een beetje warmer. Als we zo doorgaan heeft de ijsbeer straks geen ijs meer. En als al het ijs smelt wordt dat water en hebben we veel te veel water.’ Mmmm, denkt Pieter, dat de ijsbeer geen ijs meer heeft is natuurlijk wel een beetje zielig, hoe moet ie dan gaan heten? Vuurbeer? Of ehm waterbeer! Jah waterbeer! ‘Maar mam dat vele water dat spoelen we dan wel door de gootsteen hoor… maar de ijsbeer moet wel een ijsbeer blijven vind ik’. 

‘Kijk en daarom willen we op andere manieren elektriciteit opwekken!’ ‘Maar hoe moet het dan als de woei het niet doet?’ vraagt Pieter. ‘Er zijn allerlei mensen nu mee bezig om andere manieren uit te vinden om energie te maken. Zo gaan we zonnepanelen gebruiken om door gebruik van zonlicht energie op te wekken. Die zonnepanelen leggen we op daken maar zetten we ook op het land neer. En we gaan veel meer windmolens bouwen. Maar ook gaan uitvinders aan het werk om nog betere manieren te bedenken om energie te maken.’

Ahaaa nu komen we ergens. Uitvinder worden, dat lijkt Pieter wel wat. Dan kun je op al je vragen zelf een antwoord uitvinden. ‘Mam, ik vind het een hartstikke goed idee.’ De moeder van Pieter is alweer met hele andere dingen bezig, leest een brief van de gemeente en schrijft met haar pen. ‘Mama ik zeg toch dat ik het een goed idee vindt?’ Moeder reageert. ‘Ja schat, een goed idee, heel goed idee.’

Pieter loopt naar buiten, en zet het op een hollen naar de Woei. Hij gaat iets uitvinden heeft hij bedacht. Hij zit bij de woei en denkt erover na. Maar schrikt op van een zware stem ‘Lelijk he, zo’n ding?’ Even begrijpt Pieter niet wat er gebeurt en dan ziet hij een grote man die wijst naar zijn Woei. Lelijk? ‘Nee johh, het is de beste uitvinding ooit! En er komen er gelukkig steeds meer! Zo wordt de ijsbeer geen waterbeer en kan mama blijven stofzuigen, en ik ga echt wat bedenken waar nog veeel meer energie van komt, wat je niet ziet maar er wel is!’ 
 

0  Comments

Cookie settings